Imperial Cleaning

Hoe Flirt Je? 10 Tips Om Succesvol Te Flirten Met Vrouwen

Echt het gevoel dat ik nu niet eens meer verder wil focussen op anderen.

Flirten: we kunnen het niet laten!

Navigatiemenu

Gelukkig kun je de schade beperken of er zelfs sterker van worden, door pijnlijke ervaringen met te verwerken. Ook is er in maatschappij tegenwoordig aandacht voor het treiter-probleem.

Vele kinderen die gepest worden, kampen na jaren nog steeds met de gevolgen ervan. Het kan zelfs de rest van hun liefdesleven om zeep helpen. Een kind is wat betreft zelfbeeld en het zelfvertrouwen een onbeschreven blad. Het moet de wereld nog ontdekken, zichzelf leren kennen en zijn toekomstige rol in de samenleving bepalen.

Een kind is dus zeer kwetsbaar, juist dan gepest worden kan vervelend uitpakken. Ben je in je jeugd gepest? Heb je je ooit wel eens bewust afgevraagd, wat voor invloed die vroegere pesterijen nog steeds uitoefenen op je leven?

Denk jij dat de liefde gemakkelijker is voor vrouwen? Op mijn blog geef ik diverse tips voor een beter liefdes- en seksleven. Dat is mooi, alleen het is nog mooier dat mensen inhoudelijk reageren en daarmee mijn artikelen aanvullen met suggesties en gerichte vragen.

Ik heb het misschien te snel doorgekeken. En dit valt me echt op. Is het probleem bij het krijgen van een vriendin groter dan vice versa.? Oftewel dat vrouwen makkelijker een vriendje hebben. En zo ja… dan ben ik benieuwd naar wat de oorzaak hiervan is. Ik voldoe aan de bovengenoemde 3 punten totaal NIET! En toch heb ik geen vriendin?

Wat doe ik dan fout? Waarom heb je geen vriendin? Ik heb vier artikelen geschreven over het onderwerp en waarschijnlijk ga ik nog meer delen uitbrengen…. Dus het zijn voornamelijk mannen die reacties plaatsen op mijn blog? Is het niet logisch dat het grotendeels mannen zijn die reageren hier op mijn mannenblog? Let wel, er zijn ook wel vrouwen die reageren; het aantal neemt zelfs toe. En er zijn veel vrouwen die stilletjes meelezen. En in de pen zijn artikelen die zich veel meer richten op het uitgangspunt van de vrouw.

Ik verwacht dus dat het aantal lezende en reagerende vrouwen flink zal toenemen. Het kan natuurlijk dat je iemands type niet bent en misschien zijn er externe factoren die er voor zorgen dat iemand op dat moment geen tijd of zin heeft in een relatie.

Dus vat het niet te persoonlijk op. Het is toch een risico dat je moet nemen. Een andere optie is dat geen van beiden iets laat merken en dat je nooit zult weten of het iets had kunnen worden. Je moet het zien als een kans. Als het op niets uitloopt dan wacht je tot de volgende kans zich voordoet.

Als je iemand niet goed kent dan wil je iemand het liefst zonder woorden laten weten dat je open staat voor contact. Oogcontact en een glimlach is daarbij het het enige dat je nodig hebt. Probeer iemands blik te vinden en lach vriendelijk.

Kijkt en lacht iemand terug dan kan je de volgende stap zetten. Laat merken dat je het leuk vindt dat hij of zij er is.

Begin een gesprek en lach om zijn of haar grapjes. Is je favoriete persoon jarig of heeft hij of zij een andere gelegenheid om iets te vieren, stuur dan een kaart, bloemen of bak wat lekkers. Mensen houden er van om hun naam te horen uit de mond van iemand die ze leuk en aantrekkelijk vinden. Maak regelmatig oogcontact en probeer het iets langer vast te houden.

Vergeet niet om er bij te lachen. Probeer contact te maken via de social media. Misschien door een gemeenschappelijk contact of vriend? Geef hem of haar een compliment over b. Zorg dat je er op je best uitziet als de kans bestaat dat je hem of haar tegenkomt. Je voelt je dan zelfverzekerder en je zal makkelijker contact maken.

Leen hem of haar muziek uit of een boek en zeg dat je benieuwd bent wat ze er van vinden. Vraag iemand om wat hulp. Iemand die je niet goed kent kun je vragen om even iets vast te houden, om iets los te maken, om informatie. Of hij een leuk restaurantje weet of een bepaalde winkel. Als je dan met een suggestie of idee kwam werd dat meteen van de hand gewezen en het moest zo gaan zoals zij dat wilden. Dominant en autoritair en weinig toegeeflijk.

Er is geen discussie mee mogelijk. Er is geen win win situatie dan dat zij controle uitoefenen en winnen en er zit geen ruimte tussen en geen lucht n geen democratisch overleg van beide partijen. Uitjes en dagjes uit ben ik met de narcist gegaan omdat ik die zelf niet kon betalen en en een ijsje of een plakje cake daar moest je van alles voor doen in ruil om hun de baas te laten zijn in allerlei dingen waar bij je het niet voor het zeggen had. Zoals simpele toiletartikelen afkraken zoals van moet dat nou en zelf alles maar kopen en grote dingen kopen.

In het groot leven en ik ben zuinig maar kreeg altijd op en aanmerkingen over mijn uitgaven patroon. Liefhebberijen afpakken en dat anderen dat goedpraten en dat het op mij neer komt als ik me er over beklaag bij anderen.

Die rages of uitzinnige woedeaanvallen met beledigingen en grove opmerkingen moest ik iedere dag na het werk maar aanhoren. Op den duur werd het mij te veel maar het was alsof ik nergens heen kon naar iemand die het kon begrijpen van hoe onderdrukt ik mij hier in voelde. Jezelf niet af laten schrikken!!! Het kan zijn dat je een keer iemand van de kinderbescherming aan de deur krijgt, die komt checken.

Een narcist pakt een middel om jou te kwetsen, bang te maken… waar krijgen ze je mee te pakken? Het interesseert ze niet of de kinderen daardoor beschadigd worden! Er gaat maar 1 ding in hun hoofd om: Sterk blijven, in jezelf geloven. Ik heb zelf ook veel meegemaakt, maar niet 1 haar op mijn hoofd die er aan dacht om de kinderen af te laten pakken! Het zou een hel zijn om je kinderen achter te laten bij een narcist. Hou dat in gedachten dat je dat je kinderen niet aan laat doen plus het feit dat het een dreigmiddel is zodat je hem niet aan de kant zet!

Hoi hoi, Ik heb al een tijdje een relatie, maar weet niet goed hoe ik ermee om moet gaan en wat het nou eigenlijk is met hem.

In het begin leek hij echt de perfecte partner. Hij sloofde zich letterlijk uit om mij te laten zien hoe geweldig hij was… We deden echt de leukste en mafste dingen. Soms kreeg ik ineens een appje van hem dat hij niet wist of dit het wel was en hoe ik het zag. Ik snapte hier echt niks van, het kwam zo uit het niets! Dus ging ik hem appen dat ik het geweldig vond gaan en niet begreep waar dat ineens vandaan kwam. We woonden een eind uit elkaar, dus we moesten het in het begin hebben van de weekenden en soms wat meerdere dagen.

Steeds vaker, als ik thuis was, kregen we ruzie over de gekste dingen wat eigenlijk nergens op sloeg. Heel vaak als ik iets leuks gepland had, zorgde hij er wel weer voor dat mijn dag verpest werd door heel kortaf te doen of ruzie te zoeken… Uiteindelijk reageerde ik niet meer, maar begreep het gewoon niet dat hij het niet kon hebben dat ik een leuke dag had… Soms kwam hij ermee dat hij me miste en dat het daardoor kwam. Of ik had het gedaan omdat ik bijvoorbeeld niet zoveel met hem geappt had of ik was vergeten hem bijvoorbeeld een fijne dag te wensen!

Het was meestal mijn schuld… Als we samen waren, was het eigenlijk wel geweldig. Ik ben al vrij snel samen gaan wonen en heb een geweldige baan gevonden. Ook dit kon hij niet goed hebben in het begin… terwijl ik zoooooo blij was, drukte hij het wel weer de kop in! Hij moest er erg aan wennen dat ik fulltime aan het werk was, was zijn argument… Als ik dan een keer naar mijn ouders ga in het weekend vind hij dat dat niet kan omdat hij in de weekenden samen met mij wil zijn.

Hij wil ook altijd de dag zo laten lopen zoals hij die in gedachten heeft. En als het dan een keer anders verloopt, is hij helemaal van slag… Ik ging bijvoorbeeld naar de kapper en we hadden die dag nog 2 verjaardagen… Bij de kapper liep het iets uit waardoor ik dus wat later was… Ik bel hem op en zeg tegen hem dat ik wat later thuis ben, dan hoor ik al aan zijn reactie dat het weer misse boel is.

Het OV lag eruit, dus ik ging hem weer bellen om te zeggen dat ik zo niet thuis kom. Hij vertelde me meteen dat hij nog heel veel moest doen, waarop ik hem dus niet heb gevraagd om mij op te komen halen. Nou snap ik dat jullie denken… Wat doet ze nog met hem? Ik heb ook echt hele geweldige dagen met hem, dat is juist zo frustrerend!

Dan is het zoooooo geweldig en is hij echt de vent waar ik altijd van gedroomd heb… Maar die andere kant van hem is echt vreselijk en zoooooo vermoeiend.

We hebben al hele gesprekken gehad en ook wel gehad over uit elkaar gaan, maar dan zegt hij altijd dat hij geen leven heeft zonder mij. Hij is ook echt iemand die zo graag aandacht wil… Ook van vrouwen. Dan is hij helemaal in zijn nopjes, maar als ik dan eens een gesprek met een jongen heb dan… Hij vindt zichzelf ook heel geweldig en vraagt rustig, bijvoorbeeld aan mijn nicht die hij voor het eerst een dagje meemaakt, wat vind je nou eigenlijk van mij?

Dat heeft hij dus ook aan mijn vader gevraagd en die heeft hem letterlijk verteld wat hij van hem vindt. Hij was totaal van slag en kon geen woord meer uitbrengen. Ik sta op een punt dat ik doorheb dat ik erg verander door hem en mezelf niet kan zijn als ik bij hem ben en ik niet weet hoelang ik dit nog volhoud. Ik wil hem graag helpen, maar zou niet weten hoe.

In ruzie heb ik geen zin meer. Maar ben ook nog niet zover om hem te laten gaan. Wil er echt wel voor vechten, maar weet even niet meer hoe. Misschien dat jullie me een beetje kunnen helpen en mij raad en advies kunnen geven! Een hele late reactie! Ik hoop dat je je verhaal tig x overgelezen hebt en weet dat je jezelf het beste moet gunnen! Dan weet je zelf het antwoord wel!

Een narcist doet exact wat je zelf opschrijft c. Ze weten exact wanneer ze moeten paaien… oftewel: Go go go go go. Of het moet zijn dat jij niet van jezelf houdt en daarom geen echte liefde wil! Van hem ga je het nooit krijgen… Sterker nog: Ik hoop dat je inmiddels van hem af bent. Dat waar je recht op hebt. Overigens de meeste narcisten zijn vreemdgaanders, wetenschappelijk bekend. Jij bent voor hem een verlengstuk van zijn moeder.

Waarom zou je jezelf tekortdoen? De hel breekt los als je hem verlaat, waarom: Ik lees hier verhalen waarvan de inhoud me bekend voorkomt. Zelf ben ik meer dan 10 jaar maatje geweest van een borderliner met een X-factor. Wat dat dan ook mag zijn.

Ben als maatje van de ene dag op de andere aan de kant gezet met de boodschap: Is dit nu ook narcistisch gedrag? Ik vond dit wel heel moeilijk te accepteren na al die jaren van wel en wee als maatje…. Iemand met Borderline heb ik ook contact mee gehad en dan is het de ene dag alles en de andere dag is het niets meer.

Ze werd erg enthousiast van mijn brief en zei dat ik die naar haar moest opsturen en dat deed ik maar kreeg de brief terug met de mededeling dat ze er geen zin in had terwijl ze eerst enthousiast reageerde. Ik dacht hoe kan dat nou eerst wou je dat ik die brief opstuurde en de volgende keer vond ze het maar niks. Wat instabiel en wisselvallig. Ze zou vroeger zijn opgenomen geweest in Oegstgeest en kreeg dan spanlakens want die waren er toen nog in de verouderde psychiatrie.

De ene dag is het alles en het volgende moment is het hun niets. Ik ontmoette ook iemand op het station Groningen en die ei ook een vriendin te hebben met borderline en hij moest altijd voor haar koken want zelf zorgde ze niet voor zich zelf. Toen werd ze ook opgenomen in een psychiatrisch centrum en vrijwel al snel kreeg ze een relatie met een ander op die afdeling. Eerst in vuur en vlam staan voor iemand en kort daarna is iemand niets meer.

Als die vriend van haar met een ander sprak dan werd zijn vriendin met borderline jaloers maar niet met diegene waar hij mee sprak maar op haar vriend en hoe hij er mee praatte en zij ging wel met anderen. Hun dochter was in een gastgezin opgenomen. Hier een narcist en een borderliner sinds februari vastgesteld.

Door deze ervaring hartaanval, verbroken relatie, stoppen met roken, medicijnen tegen stoppen die je hoofd helemaal tot wanorde maken, niet slapen, revalidatie en zien hoe je bedrijf richting rand faillissement gaat schoot ik een aardige depressie in en merkte ik een onwijze verlatingsangst… Dan toch maar eens kijken wat er nu met mij aan de hand is… Wat blijkt: Als ik dat allemaal lees dan ben ik eerder het tegenovergestelde… Kortom, alles is nu flink aan de oppervlakte, zodanig dat het mijn hele dag en hele leven op dit moment beheerst.

Inmiddels sta ik wel onder intensieve begeleiding, maar heb niet echt de indruk dat dit me erg helpt… Ik blijf maar vastzitten in de wens om weer met mijn ex-partner te kunnen praten, wat mij dus onmogelijk gemaakt wordt.

Geen idee hoe ik van die wens af kom. Te weinig eigenwaarde, dat is wel zeker. Mij is aangepraat Borderline te hebben van iemand die amateuristisch is en bij het Riagg werkte. De therapeut had een vrij huwelijk en wou vieze verhalen uithoren.

Heeft mij gehersenspoeld totdat ik die traits kreeg van borderline. Een soort indoctrinatie en leek wel alsof die zelf mensen onderuit haalde dan zei die waar denk je aan en als je dat zei dan werd het met een symptoom vergeleken die te maken had met borderline. In alles wat je zei werd je vergeleken met kenmerken van borderline.

Dit heeft een negatieve invloed gehad op mijn gedachteleven. Op den duur gaan die enablers die dit mogelijk maken het gedrag van de narcist flying monkeys die supporters zijn van de narcist dit ook nog klakkeloos en kritiekloos geloven. Verder heb ik een persoonlijkheidsonderzoek gedaan en die heeft men terzijde gelegd.

Later is gezegd dat het een momentopname was omdat ze waarschijnlijk dachten dat het om een I. Zelf tonen ze geen kwetsbaarheden en onzekerheden. Zij hebben alles goed en die ander is in alles verkeerd en zeg je waar het op staat dan krijg je een trap na. Ondanks wat het mij heft gedaan vinden sommigen dat ik maar weer in die therapie moet gaan met van die destructieve therapeuten. Niet alleen drank maakt meer kapot dan je lief is maar een narcist en psychiater ook.

Dan verwijzen ze dat k manipuleer en dat ik polymorf pervers zou zijn en zwart wit zou denken zoals de klassieke borderliner.

Op den duur zeggen ze spottend en denigrerend daar komt dat borderlinertje ook weer aan. Nergens krijg je erkenning van dat dit niet waar is dan dat ze wel weer en weer willen dat je dit ondergaat met een opname tot gevolg wat de onderdrukker wel kan waarderen. Ze willen gewoon belangrijk en interessant zijn en zich goed voelen macht en geld status en eigenbelang en ijdel belang.

Zij een villa en mij neerhalen terwijl ze niets dan shit produceren en alle wat je zegt wat waar en misdaan is door hun daar bij krijg je een trap na en worden alle gevoelens genegeerd of ondergebracht in symptomen van ziekteverschijnselen die zijn aangepraat en geindoctrineerd gehersenspoeld als gelijk een vieze vette enge sekte.

Zoiets is koren op de molen voor hun. Het zijn parasieten en vampiers die je naar beneden halen en willen dat je verslaafd onder een brug ligt. En dat je je niet kunt redden en dat geklets van die flying monkeys dat zijn van die domme mensen die alles kritiekloos aannemen wat ze aan roddel en geruchten verspreiden over iemand. Ze willen wel iemand vermoorden om zich goed te voelen en hopen dat je uit wanhoop het niet meer weet. Dit zijn gevaarlijk amateurs en zeggen dat je decadent bent en een zwart wit denker bent en dat is een kenmerk van Borderline en dat je grillig en impulsief bent en je denkt al zo dat je heel weifelachtig maakt omdat je dan denkt dat anderen je weer als impulsief zullen bestempelen heb je je denkwijze en gedrag maar aangepast.

Heb ik mijn hele leven tegenop moeten boksen, zo slinks gewiekst en gemeen ze is. Haar ex mij uitmaakt voor anti sociopaat. Tuurlijk want zij had hem ook al weten te overtuigen.

Ja ik ben soms niet de makkelijkste nee, deel sterk mijn eigen mening en mijn standpunten, waar ik me prettig bij voel. Alleen uit zelf gewin… Kan boeken en bestsellers schrijven nu nog… Maar jeetje… Destijds Burn-Out en volledig op mezelf ingericht en op overlevingsstand met mezelf stond, na onverwachte doodsteekbreuk in depressie belanden, schreeuwde ik om hulp!

Linksom of Rechtsom toen zag ik het ook niet maar… Waar een wil is… Niks komt voor niks maar verandering begint altijd bij jezelf en dat is de grootste uitdaging die men kan aangaan. Keuze vrijheid… Sterkte hier allemaal! Zit al een aantal maanden binnen mag niets zeggen dan zoek ik gelijk ruzie. Mij slecht maken en spreken over mij. Mij voor alles uitmaken. Krijg geen reactie op iets wat ik vraag.

Laat me aan me lot over nu dat ik ziek ben en hulp nodig heb. Vernield met opzet mijn spullen, waar ik zo zuinig en trots op was. Ik weet niet meer wat ik moet of kan doen! Maar ik hou dit niet meer vol.

Heb het gevoel dat ik doordraai. Ik denk dat het tijd wordt dat je de zaak onder ogen komt: Je moet jezelf los koppelen van deze zo te horen narcist. Hoe je dat doet? En ga dan ook.. Zoek hulp bij mensen die thuis zijn op het gebied van narcisme en narcistisch misbruik. Als baken en als boei eten zij het te herkennen en te erkennen wat rust geeft, en geven tips en adviezen hoe je hier mee om kunt gaan. Het is vreselijk wreed dat iemand spullen kapot maakt waar jij zuinig op bent geweest. Dat ze je met alles laten zitten.

Ik hoop dat U wegwijs vind waar U in terecht gekomen bent er zijn mensen die er van alles over weten dus je staat niet alleen.

Ten eerste veel respect voor jullie. En blijf in jezelf geloven! Ik twijfel of mijn ex partner narcistisch is of niet, en ik hoop dar jullie mij hiermee kunnen helpen! Toen ik hem voor het eerst met hem in aanraking kwam was hij zo lief… uren bellen, whatsappjes and so on! Ik vond dit echter te snel gaan, heb hem dit gezegd en even afstand genomen! Hij reageerde hier al vreemd en een beetje bozig op uiteindelijk toch weer verder met hem gaan daten!

In deze situatie dat ik hem leerde kennen zat hij best slecht had geen huis, was zijn eigen zaken verloren. Omdat hij zo lief was en eigenlijk nooit iets van mij verwachte. Heb ik hem geholpen door deze rotperiode! Ook financieel wat ondersteund! Uiteindelijk was alles voor hem weer op de rit en voor ons ook dacht ik. Echter heeft hij zoveel uit mij gevist dat hij vrij veel van mij wist… wat ik vervelend vond, wat gevoelig bij mij lag wat mijn onzekerheden waren… op een gegeven moment leek het voor mij alsof hij hier met opzet op inspeelde.

Zo wist hij bijvoorbeeld dat andere vrouwen een gevoelig onderwerp was. En deed hij er alles aan om aandacht te krijgen! Filmpjes van zichzelf plaatsen als hij wakker werd bijvoorbeeld. Werd boos als ik hierna vroeg, en deed het alleen maar meer. Ook was het volgens hem ook altijd mijn eigen onzekerheid wat ik op hem projecteerde. En zei dat ik teveel met hem bezig was. Hij wisselde ook heel vaak van gedachtes.

Ook had ik door dat alles volgens zijn zin moest! En als dat niet zo ging werd hij boos. En ook echt boos om de allerkleinste dingen!

Ik werd zo afhankelijk van hem door dit omdat ik het goed wilde doen. Deed moeilijk over mijn spullen terug geven. Dan zou hij ze opsturen dan weer op straat gooien dan weer dit. Geeft mij overal de schuld van en noemt dit door mijn acties is dit zijn reactie. Hij zegt dat ik hem kapot heb gemaakt en dat als ik hem gebroken wilde hebben ik dit nu voor elkaar had!

Nadat de relatie was verbroken heeft hij mij overal geblokkeerd behalve op SMS en bellen. En ging terug naar zijn ex. Dat is vervolgens ook weer klaar en hij heeft nu een nieuwe vriendin! Raar dat hij op dit moment me weer overal heeft gedeblokkeerd het lijkt alleen wel alsof hij mij ook hiermee nog onder me huid wil kruipen door te liegen, en door te laten zien dat nu alles beter en mooier met haar is en doet hij alles bij haar wel, wat bij mij niet kon en wat mij zo onzeker maakte en ik hem vaak genoeg over heb aangesproken… Inmiddels 9 maanden verder waardoor dit laatste binnen een maand allemaal is gebeurd… En tot 4 dagen geleden nog contact met hem had via de SMS of bellen.

Ik ben zo in de war en in tegenstrijd met mezelf… Waar is die jongen die ik leerde kennen? Dit is zeker niet heel het verhaal maar een kleine basis. Ik weet alleen niet zo goed hoe ik het allemaal moet brengen… Zijn dit tekenen van narcisme? Of ben ik zelf gek aan het worden? Ook als ik iets had was hij altijd te druk of weet je wel niet hoe druk ik het heb. Of weet je wel niet hoe mijn leven eruitziet?

Ook benoemde hij altijd dat ik niks om hem zou geven, omdat ik geen rekening zou hebben gehouden met wat hij zei. Terwijl ik juist alles voor hem deed!

Ik ging altijd naar hem omdat hij druk was hij kon me dag en nacht bellen and so on! Maar ik kon nooit hetzelfde terug verwachten! Ik wil even reageren op de vele schrijnende verhalen hieronder.

Ik heb een narcistische vader. Mijn moeder is al heel jong gestorven. Ze was nog niet eens begraven of hij had al een nieuwe relatie. De eerlijkheid gebied mij echter te zeggen dat hij wel degelijk verdriet heeft gehad over mijn moeders dood. De eerste dame heeft het met hem 20 jaar volgehouden. Later kwam ik erachter dat dit hoofdzakelijk kwam doordat hij maandelijks een groot bedrag op haar rekening schreef. De tweede dame was een zeer intelligent en belezen persoon. Hij walste echter over haar heen , met als gevolg dat zij hem letterlijk heeft buitengegooid.

De derde dame was echter ook een narcistisch persoon. Nog erger dan hij. Met het gevolg dat hij nu niet meer de telefoon durft op te nemen en de voordeur te openen. Ergens vind ik dit amusant , hij heeft zijn gelijke gevonden. Nu , wat mezelf betreft , heel mijn leven heeft hij mij het gevoel gegeven dat ik maar een lastig insect was dat in zijn weg liep. Toen ik 28 was had ik er genoeg van en brak met hem. De rust die ik kreeg was onbeschrijflijk! Hij is iemand die zeer dominant is , altijd overtuigd van zijn gelijk , en iedereen moet naar hem luisteren.

Extreem vermoeiend zo een persoon. Door aandringen van mijn partner kreeg ik weer sporadisch contact met hem. Nu echter is hij oud , en buiten mij heeft hij niemand meer , want iedereen mijdt hem. Nu zijn de rollen omgedraaid. Niet dat het er ooit zal uitgaan.

Van zodra hij echter in dit soort gedrag vervalt laat ik hem op rustige toon weten dat ik dit niet pik en wegga als hij er niet onmiddellijk mee stopt. Als ik er een keertje geen zin in heb , neemt mijn partner , die zeer sociaal ingesteld is , en blijkbaar de gave heeft om met moeilijke gevallen om te gaan , het van mij over.

Ze verkloten je leven! Zoek hulp , ook als je kinderen hebt , ga weg! Alles beter dan dit! Als je blijft omwille van de kinderen , later zullen zij daar de gevolgen van moeten dragen en in therapie gaan ook ik ben in therapie moeten gaan dit wou ik even zeggen. Beste Veerle, Ik vind het knap dat je er zo goed mee om kan gaan. Jou opmerking dat, ook al heb je samen kinderen… ga weg, triggert me. Ik zit middenin een relatiecrisis met een vermoedelijk narcist maar durf niet weg omwille van ons kind.

Ik realiseer me dat ik haar niet kan beschermen zolang ik in de relatie zit maar voor mijn gevoel gaat dat helemaal niet meer lukken als ik ga scheiden. Ze zal dan immers deeltijd bij de andere partner zijn. Ik heb geen idee hoe hiermee om te gaan. Het is verschrikkelijk hoe erg iemand hier onder kan lijden en je kunt er zelfs aan onderdoor gaan. Ze helpen je mee naar de spreekwoordelijke donder. Ga weg luiden alle adviezen vooral als de alarmbellen gaan rinkelen met die red flags en waarschuwingstekens waar je op moet letten voordat je een date met iemand hebt.

Een familielid is ook verschrikkelijk en vooral co dependency-relatie zonder mutueel karakter. Het is baatzucht en willen er iets voor terug en raak je je onafhankelijkheid en vrijheid kwijt. Je bent niet vrij in die relatie maar opgesloten.

Je weet niet waar je het zoeken moet. Je zou het zielennood kunnen noemen. En die smear campaigns met flying monkeys en enablers met roddels die ze kritiekloos en zonder bewijs maar geloven. Het valt niet mee om er zo maar van los te komen. Sil jij liegt dat je barst weet ik meid. Jij had goede vent maar verpeste het met je egocentrische gedrag n met iedereen in bed te stappen n get dan hem verwijten. Vind ik persoonlijk knap ziek. Jij maakte hem kapot zag iedereen n projecteert t dan vervolgens op hem.

Ik vind jullie allemaal wel een stelletje jankers hoor n waarschijnlijk weten jullie zelf net zo slecht voor de ander. Dit is hij dacht ik.

Alles klikte ook met zijn 2 dochters en ook met mijn 3 kinderen. Echt content was ik. Terug kunnen zorgen voor een gezin en dat deed ik met liefde en plezier. Hij maakte mij aan het lachen. Ik kon over alles praten met hem. De gemeenschap was echt heerlijk. Ik ontdekte zijn schulden en heb hem ermee geholpen zoals iemand dat normaal zou doen als je elkaar graag ziet. Bijna 2 jaar heb ik ermee bezig geweest met zijn papieren te sorteren, afspraken te maken bijy het OMCW.

In zijn plaats naar elke afspraak gaan want altijd was er wel iets. Hij smeerde boterhammetjes met choco voor mij zo lief was hij. Geen maar graden is hij gedraaid en alleen tegen mij. Hij ziet me geeneens staan. Ik heb het er zo moeilijk mee omdat ik dit nooit had verwacht echt nooit. Praten kan ik tegen niemand, niemand zou mij geloven, omdat iedereen hem kent als de toffe vent waar je alles aan kan vragen en die altijd zal helpen.

Ik snap het niet, elke dag vraag ik mij af, waarom en waarom alleen bij mij. Zijn er vrienden bij ons, dan praat hij en praat hij, en lachen en noem maar op. Maar zijn de vrienden weg, dan praat hij met mij niet, ziet me geeneens staan. Ik heb complexen gekregen over mezelf door hem, kom bijna niet meer buiten. Hoe veel verdriet of pijn ik ook voel, hij ziet geeneens naar mij om. Hij ziet me achteruit gaan en toch blijft hij zo.

Ook al heb ik er al zovele keren met hem over gepraat. Hij zou niet weten wat hij verkeerd doe zegt hij dan. En alles ligt aan mij. Gemeenschap hebben we ook niet meer.

Of 2 keer per jaar. Wat mankeert er aan mij, dat vraag ik dikwijls. Niks zegt hij dan. Ik voel mij rot slecht hier, maar weet gewoon niet meer wat te doen. Nergens kan ik heen, maar als ik hier blijf ben ik zo bang dat ik mijn eigen iets aan doe en ik ben zo dankbaar dat ik kinderen heb, door hun ben ik nog hier en voor mijn kinderen zal ik het nooit doen echt niet want dat kan ik ze niet aandoen.

Maar zo blijven leven, ik heb geen leven meer. Ik haat hem elke dag meer en meer. Het is precies dat hij ervan geniet om mij pijn te doen. Praten heeft geen nut, totaal niks, en ik heb het al zoveel keer gedaan, gepraat, het is net of ik tegen een muur praat.

Ik ben totaal mezelf niet meer en ik wil zo graag mijn leven terug. En bang ben ik echt bang voor mijn toekomst. Ik heb dit niet verdient echt niet, maar dit is de dank die ik krijg van iemand die ik al met alles geholpen heb. Bedankt dat ik eens iets kan zeggen, want alles opkroppen is echt niet goed voor een mens echt niet. En ik vind het zo erg dat er zovelen zijn die zo moeten leven zoals ik en het totaal niet verdienen. Mijn droom isb een klein huisje of appartementje, mijn hondje Buddy gaan halen die bij mijn zoon is nu en met mijn 2 schatten van kleinkindjes plezante en gelukkige dagen tegemoet gaan.

Dat is mijn droom. Merci om naar mij te willen luisteren echt merci daarvoor. Veel liefs en groetjes. Ik begrijp je heel goed, wat jij beschrijft nou ik zie mezelf daar helemaal in terug. Afgelopen 2 dagen scheld hij mij steeds voor k nk rh0 r uit. Ik maak het al 13 jaar mee ben mezelf niet meer. Maar ik vecht nu terug om een eigen leven te kunnen leiden.

Doe het ook want je hebt maar 1 leven. Ik zal veel moeten opofferen, maar beter dat dan leven met een grote vieze leugenaar: Lieverd… er is niets mis met jou… begin opnieuw op je eigen waarnemingen te vertrouwen… wat je ziet en voelt klopt… deze man heeft verschillende gezichten… dat hoort bij narcisme.

Als al je vrienden iets over je denken ga je geloven dat t klopt tenslotte. Ik ben er achter gekomen dat er wel mensen zijn waarmee je hierover kan praten… mensen die t ook hebben meegemaakt… zoals hier bijvoorbeeld… nu praat ik er heel veel over en merk dat er meer mensen ervaring hebben met narcisten.

En als je niet simpelweg kiest om echt en onvoorwaardelijk van jezelf te gaan houden en voor jezelf te kiezen dan redt je t niet… Ik zie t nu als een grote en heel belangrijke les voor mij die ik niet op een andere manier had kunnen leren… en dat bevrijdt me ook uit t gevoel slachtoffer te zijn… en daar wordt ik sterk van… en als ik t kan kan jij t ook!

Lieve allemaal, Ik wil hier op reageren omdat ik iedereen een hart onder de riem wil steken en dat jullie misschien gebruik kunnen maken van mijn advies. Ik was 16 toen ik mijn ex-partner leerde kennen, net als vele van jullie niets doorgehad, ik dacht dat ik op handen werd gedragen!!!

Mijn leven en later ook dat van de kinderen werd een HEL!!! Een HEL van… 27 jaar!!! Als ik jullie alle details zou geven dan ben ik volgende week nog aan het schrijven, maar even wat op een rijtje: Dan nog niet gesproken over alle instanties, want ik heb overal hulp gezocht!!! Huisarts, GGZ, raad van kinderbescherming, maatschappelijk werk, bureau jeugdzorg, advocaten, rechtbank, etc.

Ik kan er nog veel meer opnoemen ouders, vrienden, buren, school van de kids, die laatste niet omdat je dit wil, maar mensen gaan vragen stellen. Ik heb als ervaringsdeskundige werk namelijk zelf in de zorg een lezing gegeven voor mensen in de zorg, hoe je narcistisch misbruik kunt herkennen, en hoe je iemand erbij kunt helpen.

Mensen om mij heen hadden melding gemaakt bij verschillende instanties en ik zat met mijn kids in de problemen!!! Misschien kun je het zelf ik heb het zelf gedaan maak een plan voor jezelf… Sorteer de belangrijkste dingen, zet die bij een vriend of vriendin, familie beetje bij beetje, ga op zoek naar onderdak etc. Ik had een koopwoning, een hele goede baan, heel veel vrienden… ben alles kwijtgeraakt!!!

Nu 7 jaar geleden, maar geloof me… GA!!! Als ik het aan kan, kunnen jullie het ook. Ja echt, blijf niet denken… ik houd zo veel van hem… of wat moet ik… of waar kan ik heen… Je gaat eronderdoor. Een vrouw 50 jaar , vriendin, verpleegkundige. Lieve allemaal, ik kan nog uren schrijven, en ik zou het liefst iedereen willen helpen… al help ik maar 1 iemand over de streep… Ga leven!!! Want daar heb je er maar 1 van en van mannen en vrouwen zo veel, met narcisme etc.

Eerste jaar prins op het witte paard. De last is van mijn schouders en na hulp en tijd heb ik mezelf en het geluk teruggevonden!!! Het stikt hiert van de psychologen en psyciaters blijkbaar. Hoe kan je in godsnaam zomaar stellen dat een partner of een vriend in een narcist is? Hebben jullie de DSM erbij gepakt? En zelfs dan nog is de DSm alleen voor classificatie.

Officiele diagnoses zijn alleen door psychiater te stellen. Ik lees hier verschrikkelijke verhalen en wil deze best geloven. Maar zelfreflectie en objectiviteit lees ik hier helaas maar weinig. Hier kan ik nou zo boos om worden…. Een narcist toont gewenst gedrag.

Ook bij een psychiater. Niemand, maar dan ook niemand weet beter dan een partner dat hij met een narcist te maken heeft. Mijn ex zou zich nooit zo gedragen bij een ander. Het was vreselijk en ik zit nou met het schuldgevoel, de twijfel en het verdriet. Je weet totaal niet waar je over praat MK! Dit is nou een typisch voorbeeld vind ik van een narcistische argumentatie… hier kunnen we iets van leren… een autoriteit die zogenaamd overal boven zou staan… DSM aanvoeren als referentiepunt om zoiets te kunnen beoordelen… en op die manier mensen laten twijfelen aan hun eigen waarnemingen en ervaringen… En ja beste MK… als je een tijd met een narcist geleefd hebt wordt je ertoe gedwongen zelf psychiater te worden… Waarom?

Omdat je nergens terecht kan met je verhaal omdat zelfs psychiaters narcisme vaak niet doorzien bij iemand. Ik weet wat ik heb meegemaakt… en weet waar dat door is ontstaan… heb alle narcistische verschijnselen die zich voordeden van top tot teen onderzocht en ben zeker dat ik met een narcist te maken heb gehad Ik vertrouw helemaal volledig op mijn eigen beoordeling hierover….

Ze kunnen zelfs ervaren psychiaters om de tuin leiden. Ze zien niet hoe diegene functioneert binnen een relatie en binnen vier muren. Tegen mij werd gezegd over die gene die narcistisch gedrag vertoonde van hoe gezellig die was en hoe behulpzaam en contentieus die wel niet was en het lijkt allemaal maar zo. Tegenover anderen maar binnen vier muren moet je die rages maar opvangen en iedere dag uitzinnige berserkerswoede aanhoren met grove opmerkingen. Het komt neer op diegene die er het slachtoffer van is.

Alles wat in een gewone relatie werkt werkt niet bij iemand die narcisistisch, is en hebben oogkleppen op. Zoals onvoorwaardelijke liefde zal wel werken in een gewone relatie maar niet bij hen.

Je raakt van je eigen gevoel vervreemd en kunt er niet meer bij. Dit zal wel doorleefd moeten worden om weer bij je gevoel te komen. Op den duur geloof je niemand meer. Je moet dan echt iemand hebben die hier in thuis is en die weet hoe zij zijn in de relatie tot die ander. Dan zeggen ze dat je zwart wit denkt, en je wordt overal verantwoordelijk voor gehouden.

Het lijkt wel alsof anderen vinden dat er iets met jou aan de hand is en de omgeving reageert niet altijd even begripvol zoals het zou moeten. Jaren lang van dit gedrag dat je alles moet zien te doorleven om weer bij je gevoel te komen en tot je zelf te komen.

Mensen herkennen iets in dat wat er staat geschreven over narcisme en hoe ze zijn en kunnen alles plaatsen nadat wat hun is overkomen. Het gaat in je belief system zitten en je onderbewustzijn. Het zijn negatieve energieen die in je systeem zijn gaan zitten en waar bij je het aanneemt dat het zo is.

Interessante punten van de presentatie Seks op z’n Duits